Pancake Tuesday

Vorig weekend werd ik op station Eindhoven door carnavallende Brabo's omver gelopen. Hemeltjelief, was het alweer zover? Maar, het was pas net februari? Ja, inderdaad, ik moest m'n ogen toch geloven. De 'carnavalhit van het jaar' verkiezing had ik bij 'Evers Staat Op' al wel gehoord, maar de realisatie dat het alweer zo laat was, was niet helemaal doorgedruppeld; zal iets met de afstand te maken hebben. Terug in Ierland werd ik tijdens het boodschappen doen bij Tesco geconfronteerd met reclameschappen vol 'pancake mix'. En op dinsdag werd het me duidelijk... Waar carnavallend Nederland nog de laatste biertjes wegtikt op de laatste dinsdag voor de vastenperiode, worden in Ierland door iedereen naar hartelust pannekoeken gebakken. Want, voordat je aan de 6 weken vasten voor Pasen begint, prop je je nog even vol met dat lekkers. 'Do you make the batter yourself?' 'Savoury or sweet?' En dan, op Aswoensdag ga je naar de kerk en krijg je een askruisje op je voorhoofd. Rare jongens, die Ieren ;). En het wordt nog gekker. Ben ik naar hartelust trainingen aan het inplannen voor de komende periode, belt m'n manager ineens op dat ik toch wel heel enthousiast op 'Holy Thursday' een training heb gepland... misschien beter verplaatsen, want die middag zijn we vrij... O, echt? Witte donderdag is toch gewoon een hele werkdag? Nee hoor, hier is het een halve werkdag... en dan volgt er een erg lang Paasweekend.
Er zijn inmiddels 7 Ierlandmaanden voorbij en ik val nog steeds weleens in verbazingen zoals je kunt lezen. Een andere verbazing is wel dat de tijd voorbij vliegt! Afgelopen week heb ik m'n 6 maanden proeftijd besproken met m'n manager, want die loopt op Valentijnsdag af. Ik mag blijven, ik heb m'n draai prima gevonden bij Mercer en ben heerlijk bezig met trainen, organiseren, kennis communiceren en adviseren over interne opleidingsplannen en doelstellingen. Er is best nog veel leuks te doen daar... En dat is dan alleen maar werk. Naast het werk geniet ik enorm van het eigen huisje! Iedere morgen vind ik alles wat de vorige avond in de koelkast stond gewoon weer terug! De wasmachine is altijd leeg! M'n koffie (een van m'n eerste levensbehoeftes) is nooit meer op! Er hebben geen honden in m'n kamer rondgestruind! En geloof het of niet... er staat ook nog een auto voor de deur; geen Porsche zoals Cheryl heeft, maar een speedy Clio die heel veel boodschappen kan hebben! Er moet nog wel wat met spullen geschoven worden hier in huis, want er komt straks in maart letterlijk een scheepslading boeken, DVD's, CD's, kleding etc aan... En... een vliegtuig met Jos! Is het dan af? Nee, dan begint er een nieuwe fase... Het alleen leven in m'n landje is dan klaar en gaan we er met z'n tweetjes van genieten. Ondertussen ben ik - geloof het of niet - even in rustiger vaarwater aan het genieten van een kalmer leven. De stroomversnelling van de afgelopen maanden was geweldig gaaf en nu even letterlijk uitblazen en terugkijken.
De omgeving aan de noordkant van de stad is op z'n minst boeiend te noemen...eigenlijk gewoon hartstikke mooi. Het schiereiland Howth is maar een fietstochtje verwijderd van huis. Het is hier echt prachtig lenteweer, waardoor narcissen de grond uit vluchten en staan te stralen in de zon. Eindelijk weer langere dagen zodat je je huis ook nog eens bij daglicht ziet... alles snakt naar lente! En ik ook, want die donkere dagen heb ik wel gezien. Laat het voorjaar maar losbarsten!