October
And the trees are stripped bare
Of all they wear
What do I care?
October
And kingdoms rise
And kingdoms fall
But you go on and on
Ja, inderdaad, je gaat maar door met leven. Gelukkig wel leuk leven. Wat een maand is het tot nu toe zeg!
Anderhalve week geleden kwamen Jossie, Vincent en Mark een weekendje buurten. Een weekendje waarin de biertap toch wel aardig open werd gedraaid, en Jameson echt een piek in de omzet heeft laten zien. 
Guinness, ja ook, maar niet alleen, want er zijn nog veel meer lekkere biertjes te proeven. Een weekendje waar in de klaverjaskaarten weer voor eelt op onze vingers zorgden en op onze ziel als er weer eens verzaakt werd door deze en gene (ik noem geen namen) en waarin Jossie de enige was die het echt leuk vond een berg op te klauteren die eigenlijk de naam berg niet verdient.
Tja... die biertjes gaan in je benen zitten hè, en de warme kroeg lonkt met haar schitterende lampjes. 
Maar, geloof het of niet, we zijn bovengekomen hoor! En toen waren we toch alle vier wel onder de indruk van het land en de zee die we door de steeds verder optrekkende mist zagen verschijnen. Killiney Hill leek wel een beetje op Avalon dat eerst moeite had de mist te doorbreken, maar daarna, met een magische uitwerking in het schitterende avondzonlicht aan de horizon verscheen.Logeren in het B&B in Glenageary (ruwweg tussen het centrum en mijn huis in Killiney) was ook echt een feest... een feest van geuren en herrie in de
kamer tot diep in de nacht. Daar heb ik helaas geen foto's van, maar de zojuist geschreven woorden zeggen voor iedereen die bij de kleine NN-bekenden kring hoort genoeg, nietwaar? Voor Mark geen ontbijt van
eieren en bacon (misschien maar goed ook) maar zo rond het middaguur een lekkere hamburger in de stad... en het mannetje is helemaal tevreden! Helaas voor Vincent is het niet gelukt nog even naar Starbucks te gaan, dus ik denk dat ie gewoon snel weer naar Ierland moet komen! Allemaal trouwens!
Het was echt een super tof weekend. De spierpijn in m'n wangen en m'n buik - van het lachen uiteraard - zijn eindelijk weggetrokken. Volgende aflevering: feestje in Utrecht... moet eerst even slapen na een zware trainingsdag bij Mercer. Heb met m'n manager samen 3 groepen van 15 mensen door de eerste trainingsessie van een heel professionaliseringsprogramma gesleept. Erg leuk, maar kost wel energie. Enthousiastelingen zijn er gelukkig wel, en daar word je blij van. Tot snel!
