December 2007

December 2007.

Het is alweer lang geleden dat ik een berichtje schreef op dit blog. Misschien komt dat omdat ik me een beetje begin te settelen? Ik denk het wel. Er is zoveel gebeurd in de afgelopen maanden. Het belangrijkste is wel dat ik op 21 december a.s. – over een klein weekje dus – ga verhuizen naar een eigen huisje. Niet meer delen met huisgenoten; niet meer wakker worden, koffie in willen schenken en merken dat de bekers allemaal in de vaatwasser staan; ontbijt willen maken en je melk is foetsie... Niet meer thuiskomen en je heerlijke mozzarella ciabatta willen maken terwijl de mozzarella door een van je huisgenoten is gejat (gremsdkjodifjlkj!). Een eigen stekkie met een grote tuin, naast een golfbaan en ook niet zo ver van de zee, dichterbij de stad en in de buurt van nieuwe vrienden en kennissen. Het is al bijna 6 maanden geleden dat ik de sprong waagde en ik kan nu zeggen, na heel veel ervaringen, dat ik wel in een “Dublin State of Mind” ben. Ik heb het naar m’n zin. Niet minder aangewakkeerd door het feit dat Jos in maart 2008 deze kant op zal komen. Een afstandsrelatie heeft zo z’n charmes, maar er gaat niets boven de fysieke aanwezigheid van je geliefde. Telefoon, sms, MSN, korte weekendjes samen... heel leuk, maar ook heel intens. Zelfs ik heb af en toe m’n momentjes van rust nodig.

Vandaag is het 15 december 2007. Vorig weekend was ik in de Ardennen met m’n vrienden van Nationale-Nederlanden en een berg vrienden van vrienden. Dat was natuurlijk heel erg leuk. Terug in Ierland begon een van de drukste weken op m’n werk. In de afgelopen twee maanden heb ik samen met m’n manager 6 verschillende kennis sessies georganiseerd, waarbij 40 mensen van onze pensioenadministratie bijgespijkerd werden op het Ierse pensioen vlak, de interne geldstromen en natuurlijk: compliance. De trainingssessies waren niet altijd even makkelijk; ik moest me ook goed inlezen en stond niet altijd even zelfverzekerd voor de groep te presenteren. Maargoed, dat schijnt wel vaker te gebeuren in het onderwijs; je moet jezelf gewoon goed voorbereiden en de juiste dingen vertellen, dan luistert de groep. Het heeft me wel verbaasd dat mensen niet altijd even goed te porren zijn om een training te volgen op het werk. Potverdorie, het bedrijf biedt het je aan en je wordt er wijzer van, kunt je werk beter uitvoeren... en dan lopen miemelen. Het leren houdt toch niet op wanneer je van de middelbare school of van het hoger onderwijs af komt? Nee, je zult meer moeten en willen leren, wil je mee kunnen. Dus, ook in het Ierse bedrijfsleven ben je als trainer voor 50 % Ratelband/motivator/sociaal werker/psycholoog. Dat is best leuk, maar soms word je stapelgek. Het allerleukste is dat ik vaak kleine groepen heb getraind; mensen die niet bij de eerder geplande trainingssessie waren en in een veeg groep terecht kwamen. Het is erg leuk en effectief met zes mensen de stof te behandelen. Vraagt wel meer van jezelf, want je moet goed voorbereid zijn, want mensen zijn altijd meer geneigd vragen te stellen in een kleine – dus veiligere – groep. De feedback die je na dat soort sessies krijgt is erg waardevol. Je leert dan beter hoe mensen willen leren en wat wel en niet blijft hangen. Afgelopen maandag, dinsdag en woensdag hebben we de eerste grote groep deelnemers getest; eerst een geschreven test; daarna een interview met een van de trainers en een team manager. Voor sommigen erg spannend, voor anderen een eitje. 36 van de 40 mensen zijn goed door de test heen gekomen. En nu maar hopen dat we dat ook zien in de kwaliteit van hun werk ;).

Na dat harde werken, het regelmatig reizen en toch ook wel ‘inburgeren’ hier in dit groene landje, is het nu tijd om te genieten. Het eerste kerst-bedrijfsfeest heb ik inmiddels overleefd. Afgelopen donderdag was er een groot gala voor heel Mercer Dublin. Erg gaaf, inclusief een ‘Dancing with the stars’ competitie waar 5 managers aan mee moesten doen. Zou een leuke zijn bij NN. Maandagavond hebben we ook nog eens een afdelingsfeest; ja ja, echt kerst gekte hier. Dus nog een avond met collega’s een feestje bouwen; nu echter niet in gala, maar ‘gewone’ feestkleding. Oké dan, da’s wel net zo leuk.

Na het verhuizen komende vrijdag ga ik zaterdag samen met Jos naar Parijs voor een paar dagen. Kerst vieren we in Nederland en hopelijk zoek ik ook nog een paar vrienden, bekenden en oud-collega’s op, want ik kan met de Clio door Nederland scheuren, eh, rijden ;).

2007 was voor mij een veelbewogen jaar in heel veel opzichten. Heel veel uitersten waren vertegenwoordigd; van enorm verdriet tot ontzettend veel geluk, blij zijn en genieten. Ik weet zeker dat dat bij veel anderen net zo is geweest.

I wish you all a happy Christmas and a beautiful 2008!

Liefs, Frederique

Oktober

Oktober. Maand waarin het donkerder wordt, de herfst de zomer voorgoed heeft weggewaaid, Halloween en kerst om de aandacht strijden - maar de pompoenen winnen het voorlopig echt van de kerstballen. Het is geen strijd die te vergelijken is met die tussen Sinterklaas en kerst; de tussenliggende tijd is groot genoeg.

October
And the trees are stripped bare
Of all they wear
What do I care?

October
And kingdoms rise
And kingdoms fall
But you go on and on

Ja, inderdaad, je gaat maar door met leven. Gelukkig wel leuk leven. Wat een maand is het tot nu toe zeg! Anderhalve week geleden kwamen Jossie, Vincent en Mark een weekendje buurten. Een weekendje waarin de biertap toch wel aardig open werd gedraaid, en Jameson echt een piek in de omzet heeft laten zien. Guinness, ja ook, maar niet alleen, want er zijn nog veel meer lekkere biertjes te proeven. Een weekendje waar in de klaverjaskaarten weer voor eelt op onze vingers zorgden en op onze ziel als er weer eens verzaakt werd door deze en gene (ik noem geen namen) en waarin Jossie de enige was die het echt leuk vond een berg op te klauteren die eigenlijk de naam berg niet verdient. Tja... die biertjes gaan in je benen zitten hè, en de warme kroeg lonkt met haar schitterende lampjes. Maar, geloof het of niet, we zijn bovengekomen hoor! En toen waren we toch alle vier wel onder de indruk van het land en de zee die we door de steeds verder optrekkende mist zagen verschijnen. Killiney Hill leek wel een beetje op Avalon dat eerst moeite had de mist te doorbreken, maar daarna, met een magische uitwerking in het schitterende avondzonlicht aan de horizon verscheen.
Logeren in het B&B in Glenageary (ruwweg tussen het centrum en mijn huis in Killiney) was ook echt een feest... een feest van geuren en herrie in de kamer tot diep in de nacht. Daar heb ik helaas geen foto's van, maar de zojuist geschreven woorden zeggen voor iedereen die bij de kleine NN-bekenden kring hoort genoeg, nietwaar? Voor Mark geen ontbijt van eieren en bacon (misschien maar goed ook) maar zo rond het middaguur een lekkere hamburger in de stad... en het mannetje is helemaal tevreden! Helaas voor Vincent is het niet gelukt nog even naar Starbucks te gaan, dus ik denk dat ie gewoon snel weer naar Ierland moet komen! Allemaal trouwens! Het was echt een super tof weekend. De spierpijn in m'n wangen en m'n buik - van het lachen uiteraard - zijn eindelijk weggetrokken. Volgende aflevering: feestje in Utrecht... moet eerst even slapen na een zware trainingsdag bij Mercer. Heb met m'n manager samen 3 groepen van 15 mensen door de eerste trainingsessie van een heel professionaliseringsprogramma gesleept. Erg leuk, maar kost wel energie. Enthousiastelingen zijn er gelukkig wel, en daar word je blij van. Tot snel!

The loss of a beloved umbrella

Yesterday, on the last summer day of 2007, my grey-black umbrella decided on our separation. It had chosen a beautiful morning for the break-up, which was only a little solace preceding the day of today, 21 September 2007, because the separation made itself harshly felt on the morning of this day. The rain came down as an impenetrable curtain, straight onto the earth that hadn't been watered for three weeks of almost Indian summer. Stubbornly and proud, I walked to the station. A hat prevented my head from getting wet and I laughed at the rain. I would not admit to feel like missing something elementary; or to feel anything that would be expected after the loss...
Train... rain... rain... persistent rain...
Okay; I went for the rebound and bought a € 4,99 umbrella to come with me into town :).

Een fotoverslagje van eind augustus tot half september

Terwijl het Nederlands elftal na een teleurstellende eerste helft tegen Albanië een kopje thee is gaan drinken - misschien is Red Bull een beter idee vandaag - en Ierland helemaal aan het prutsen is en 1-0 achter staat tegen Tjechië, schrijf ik even een berichtje op het blog dat enigszins stil heeft gelegen de afgelopen maand. Een maand waarin ik aan het werk ben gegaan, twee lange weekenden in Nederland ben geweest en een boel vrienden en familie heb gezien en afgelopen weekend was Marcella een weekend in het prachtige Dublin. Ja, ik heb het nog steeds naar m'n zin!! Soms zeggen foto's meer dan tekst... dus geniet van de plaatjes :).
Domweg gelukkig aan een glaasje bruisende wijn in Bodegraven....

Twee ondeugende meisje in de tuin... wat spoken ze uit... waardoor is het prinsesje zo betoverd? Een geheimpje van tante Frederique?

Zeilen met Jos op het Wolderwijd of was het nu toch het Wolderdiep
Nee, diep is het zeker niet... voor je het weet lig je vast. Deze man is dan gelukkig wel zo galant uit de boot te springen en de boot weer te laten varen...

Vliegen boven de wolken blijft toch iets magisch... zulke prachtige wolken en een stralende zon... Maar geloof het of niet, die stralende zon heb ik hier onder de wolken in de afgelopen weken iedere dag gezien! Geen regen gehad.

Rustig grillende gamba's op Jos' bbq













Nora is 4 jaar geworden! Met allemaal neefjes, nichtjes, opa, oma, tantes en ooms was het een erg leuk feestje in Den Haag. En natuurlijk ontbrak de mooie prinsessentaart niet!










Opa en oma zijn een paar ontzettend mooie parels rondom het jarige meisje..





En oom Ronald en tante Frederique zijn ook helemaal in feeststemming... echt waar!






En toen kwam Marcella een weekendje relaxen in Dublin... Echt relaxen, want het was ouderwets laat opstaan... lekker sushi smikkelen op het strand... avondje stappen in Dublin en de gekste gesprekken voeren met maffe Engelsen en Ieren... Beetje dansen... en weer uitslapen...







Een wandeling naar Bray zorgde voor een klein beetje spierpijn en voor erg mooie plaatjes...









Sushi eten op het strand is 1, en dan een leuk fotootje kunnen maken van twee sushi etende meisjes zonder zand in je camera te krijgen. Je kunt maar net zo dwars zijn niet aan voorbijgangers te vragen een foto van je te maken... dan krijg je dit soort opstellingen. Die wijn is overigens niet open gegaan... we hadden geen Swiss army knife met kurkentrekker bij ons... daar zijn de mannen voor op deze wereld - of moeten we toch een beetje extra emanciperen? Misschien niet... stereotypes zouden niet helemaal uit moeten sterven, anders hebben we niets meer om over te lachen en te zeuren ;).

Lost in Translation is een mooie film... maar ook dagelijkse praktijk voor in het buitenland wonende mensen die zich een vreemde taal eigen proberen te maken... De uitspraak van afgelopen weekend: Een fairy is toch zo'n boot die op en neer vaart?
Dat was een oorzaak voor nog meer tranen van het lachen tijdens de meest geweldige film van dit moment: Two days in Paris - die moet je zien!

Ook Dublin kent een heus Fringe festival... lijkt een beetje op de Uitmarkt in Nederland, maar ook weer helemaal niet... De kunstwerken hangen aan de lampen langs de Liffey (Anna Livia) en met dat bijzondere plaatje sluit ik dit berichtje af.

Werken!

Vanmorgen om 7 uur ging de wekker... Nee! Ja, het was echt waar, ik moest weer vroeg m'n bed uit. Maar gelukkig was het gevecht met m'n dekbed snel gewonnen. De eerste werkdag was vol met informatie, wat ga ik doen in de komende tijd, wat moet ik allemaal leren en waar kan ik direct mee aan de slag... Wat lijken veel dingen op pensioenadministratie in Nederland! En flexibele werktijden... een werkweek van (maar) 35 uur en mogelijkheden te over om jezelf te ontwikkelen... Geen koffiebekertjes, maar gewone mokken waar je je koffie (nou ja, oploskoffie) in haalt... Lunchen met je baas in het Hilton - op haar kosten - en in een enorme stroom mensen teruglopen naar het station... Mensen die hun gratis krantje heel netjes in de speciaal daarvoor neergezette 'read paper basket' gooien - en dat allemaal ook echt heel braaf doen... Het zijn maar een paar impressies van de eerste werkdag in The Big Smoke. Thuisgekomen heb ik even een pastaatje gemaakt en na het eten ben ik uit gaan waaien op het strand... genieten van de wind door m'n haren en van de ontzettend mooie blauwe lucht, de wegdrijvende wolken in de late avondzon en van de contouren van de bergen die steeds scherper afstaken tegen de steeds blauwer wordende lucht... en als dessert kreeg ik ook nog een cadeautje: 3 tuimelende dolfijnen op ongeveer 50 meter uit de kust... Liefs en tot snel... op 23 augustus kom ik voor een lang weekend naar Nederland!

Fietsefiets

Mooi hè?!

Van Prosperous naar Dublin...

7 weken geleden vloog ik naar Ierland. 7 weken zijn voorbij gevlogen en ik kan nu ook wat van de resultaten vertellen van m'n zoektocht naar een baan en een huis. Zoals het er nu naar uitziet, begin ik op 14 augustus a.s. aan m'n eerste Ierse werkdag in loondienst. Na 5 sollicitatiegesprekken bij 5 verschillende bedrijven, heb ik vorige week woensdag een aanbod geaccepteerd van Mercer, een HR Consultant die ook in Nederland actief is (zoals een aantal van mijn oud-collega's ook weten). Deze week contract tekenen en dan eindelijk weer werken, want daar heb ik nu ondertussen echt zin in! Ik mis het lekker actief bezig zijn met mensen... ik ben nu toch echt wel genoeg uitgerust, al is een baan zoeken best een intensieve bezigheid. De functie die ik hoop te gaan vervullen is die van 'training officer'. Ik ga trainingen regelen, inplannen, ontwikkelen enz. voor het personeel van Mercer in Ierland. Het bedrijf heeft een grote vestiging in Dublin en een kleiner kantoor in Cork. En ja, de focus zal liggen op trainingen voor teams die pensioenen en andere Employee Benefits administreren - daar heb ik al wat ervaring mee opgedaan natuurlijk - en daarnaast zullen er nog veel taken bijkomen in de loop van de tijd, aangezien de functiebeschrijving die ik kreeg niet helemaal vast staat. Het lijkt me een erg leuke baan - eigenlijk iets in de richting die ik in Nederland ook voor ogen had voor de toekomst; ergens zit er toch iets van een juffie in me, zal dat er dan toch uitkomen? Wel als ik zelf ook trainingen ga geven... De locatie is ook gaaf, in hartje Dublin, vlakbij een van de grotere stadsparken, St. Stephen's Green. En de kans zit er in dat ik af en toe op en neer moet reizen naar Cork - heel vervelend...

Tja, een baan in Dublin is 1; ik wilde ook nog graag eigen woonruimte. Nadat ik vorige week een aantal huizen had bekeken, merkte ik dat het hier echt heel normaal is een huis met andere mensen te delen voordat je zelf iets gaat kopen. Bijna iedereen die nog niet samenwoont met vriend of vriendin (of getrouwd is) en nog een beetje moet sparen voordat ie een eigen huis kan kopen, woont met andere mensen in een woonhuis, waar je je eigen kamer hebt en keuken, woonkamer en badkamer deelt. Nu is het zo dat veel kamers die je in Ierland huurt en-suite zijn; je hebt in zo'n geval je eigen badkamer bij je slaapkamer. Dus niet zelf zelfstandig iets huren... dat is echt ontzettend duur! Dus, mijn zoektocht veranderde van zelfstandige woonruimtes naar samenwonen met anderen. En vandaag heb ik echt een gaaf huis gevonden en ook direct de sleutel gekregen. Het is in Dublin-Zuid, Killiney om precies te zijn, vlakbij de Ierse zee en om de hoek bij Mr Paul Hewson en Mr David Evans... de echte fan weet dan wel wie ik bedoel. Dat laatste was natuurlijk niet de reden daar te gaan wonen ;)! De echte reden is dat ik graag naar buiten kan lopen en iets kan zien van dit mooie land en niet zo graag middenin de stad wil wonen waar je constant zoevende auto's hoort... en dan toch dichtbij de stad zijn waar het bruist. En dat kan allemaal zeker vanaf m'n nieuwe stekkie. Ik ga een kamer huren in een cottage waar al twee mensen wonen; een Italiaanse muziekproducente en een Ierse jongen. Het huis heeft een aardige tuin om het huis en, helemaal leuk, ze hebben ook een hond, Milly, een erg leuke 2-jarige Rottweiler. Als ik naar buiten loop, ben ik in 5 minuten bij de zee en met de DART - Dublin Area Rapid Transit - heel snel in de Wicklow Mountains. Ik ga deze week lekker een beetje klussen en verven in m'n nieuwe kamer en hoop komend weekend m'n spulletjes uit Prosperous te verhuizen naar Dublin, net op tijd voor de start van m'n nieuwe baan. En op zoek naar een fiets! want die heb ik echt nodig in die grote stad... alleen maar bussen en treinen... ik kan m'n Nederlandse achtergrond natuurlijk niet verloochenen. Ik zal heel eerlijk zeggen dat ik mezelf een enorme geluksvogel vind, omdat alles zo goed lijkt te lopen. Eigenlijk gaat het echte leven dus nu beginnen! En verder? Verder was Jos hier afgelopen weekend weer eens; heerlijk, want elkaar 3 weken niet zien is best lang! Even een flesje champagne geopend om te vieren dat ik een baan had gevonden en zaterdag hebben we even bijzonder snel geshopt in Liffey Valley - zo'n mega shopping centre dichtbij Dublin. Jos was in no time geslaagd en ik heb binnen 10 minuten een nieuw pak gekocht... heerlijk, efficiënt shoppen rulez, hè Sas? En wat beheerst het Ierse nieuws? De klimaatgekte, die hier ook echt heeft toegeslagen. Daarnaast realiseren de Ieren zich meer en meer dat ze - met een hoge immigratie - ook iets moeten doen aan het voorkomen van racisme, behouden van de Ierse cultuur en het creëren van een gezonde multiculturele samenleving... ik citeer even 'as long as we prevent a situation as in the Netherlands, where third generation immigrants do not speak Dutch'...oké, da's een flinke generalisatie die de Irish Times maakte, maar ik zeg: ze hebben hier een uitdaging! O ja, en dan is er ook nog iets dat lijkt op een mond- en klauwzeerdreiging... maar laten we - met onze nieuwe Engelse held Gordon maar zeggen: let's not jump to conclusions and stay calm!

Ik hoop dat iedereen lekker aan het genieten is van vakantie en lange zomeravonden. Erg leuke reacties die ik steeds lees in m'n mail, op Hyves en onder deze blogberichtjes. En ik ontdek steeds meer mensen die af en toe zelf verhaaltjes schrijven op een blog, leuk! Ik probeer zoveel mogelijk te antwoorden op mailtjes, maar vergeef me als dat niet altijd binnen 2 minuten is. Tot snel, de volgende keer hoop ik wat meer van m'n opgeknapte kamer, het huis en de omgeving te laten zien!

P.S. De fotootjes bovenin dit verhaaltje heb ik gemaakt tijdens een wandelingetje (was maar 25 km) langs een van de kanalen die Ierland rijk is... echt idyllische plaatjes geschoten, de rest zet ik op Hyves!

Bloedmooie muziek in zinderend Dublin

Zaterdagavond. Een supersnelle Bus Eireann bus bracht me binnen 40 minuten van Prosperous naar Dublin. Hele hordes mensen stroomden de winkelstraat uit met tassen vol spulletjes met waarschijnlijk ook heel vaak een exemplaar van dat ene boek dat de hele wereld afgelopen weekend wilde hebben - jeetje, wat een gekte! En toch ga ik het boek volgende week ook halen, misschien ben ik wel net zo gek! Terwijl ik me een weg baande door een overvol Grafton Street belde Enda me waar ik was... we zijn samen richting Odeon gelopen, waarnaast Crawdaddy zit; een klein muziektheater in een oud stationsgebouw. Hele mooie tent... Enda had kaartjes geregeld voor een Australisch bandje: Angus & Julia Stone. Ik weet dat de Ieren goede muziek kunnen maken én dat ze gek zijn op mooie muziek luisteren en echt: dit bandje is geweldig. Ik heb de hele avond met kippenvel staan luisteren en vandaag direct de CD besteld. Neem even een kijkje op de website: http://www.angusandjuliastone.com/a_book_like_this/index.htm of kijk even op hun Myspace: http://www.myspace.com/angusandjuliastone en luister even naar supermuziek. Beetje Björk, Cranberries... en dan toch eigenlijk een hele eigen sound en heel puur; waanzinnig gaaf. Ik was helemaal in een goed humeur na dat optreden en ben even gezellig meegegaan naar de Tripod, een discotheek in hetzelfde stationsgebouw. Dat is dan even heel wat anders; stampende muziek waar je heel lekker op kunt dansen - en dat deed ik dus ook. Tot het moment waarop ik dacht: er zijn me hier iets teveel pillenslikkende mensen. Nadat me voor de tweede keer was gevraagd: "do you want a half?" dacht ik: ik ga de nachtbus pakken... ik ben daar denk ik toch iets te nuchter voor. "Onderzoekt alle dingen des levens en behoud het goede", ja, inderdaad, maar daar had ik gisteravond dus even geen zin in. Mijn wandeling terug naar de nachtbus was ook weer een ervaring op zich... om 3 uur 's nachts was het enorm druk op straat en struikelde ik bijna over alle halfdronken Ieren; ze hebben de reputatie veel te drinken: ja, dat klopt! En ze kunnen er nog steeds niet tegen! Meisjes EN vrouwen die prachtig gekleed zijn en dan niet recht meer kunnen lopen op hun hoge hakken; dat is niet sjiek! En dan nog niet te spreken over de mannen... die zijn net zo erg ;). Ik ben in een overvolle bus geklauterd en was blij dat ik direct een taxi kon vangen voor het laatste stuk naar het landelijke en rustige Prosperous, wat een rust!

Morgen en dinsdag zijn sollicitatiedagen. Er staan vier afspraken in m'n agenda en er komen er nog een paar bij... ik ben me dus lekker aan het oriënteren. En deze week wil ik ook eens een paar kamers of appartementen gaan bekijken in Dublin, want als je op internet leest wat er allemaal te huur is klinkt dat heel positief; bijna te mooi om waar te zijn. I'll keep you posted!

Week 2 en 3 - een ander leven!

Time flies when you're having fun!! Het is alweer twee weken geleden dat ik een berichtje schreef op m'n blog. Leuke reacties! Tijd voor een update.
Aangezien ik slecht stil kan zitten, ben ik snel op zoek gegaan naar een baan. Hoe? Eerst het hele internet afgespeurd om een beetje een algemeen beeld te krijgen. Daarna ben ik gaan kijken naar banen waar je je talen voor nodig hebt en nu ben ik zover dat ik contact heb gelegd met twee recruiters die me als 'team leader' voor gaan stellen bij verschillende bedrijven. Een eerste sollicitatie heb ik gehad, voor een functie als recruiter. Dat was bij een van de recruiters die inmiddels voor mij op zoek zijn. Het voordeel daarvan bleek dat ik nu ongeveer weet wat die recruiters moeten doen en wat voor beloning ze krijgen als ze mij bij een bedrijf onder weten te brengen, da's handig. Zeker omdat ze je zo snel mogelijk voor zoveel mogelijk geld ergens neer willen zetten; even goed in de gaten houden dus wat ze me voorschotelen en niet overal 'ja' op zeggen. Altijd op je hoede blijven... (hè pap?) Vooraf niet zo bedacht, maar het voelt als een voordeeltje. Het was wel even raar om weer 'aan de andere kant' van de tafel te zitten bij m'n eerste sollicitatie; de afgelopen tijd was ik steeds degene die de gesprekken afnam en ja, ik had weer eens echt zenuwen. Hoewel het leuk is recruiter te zijn, heb ik besloten eerst eens beter te weten in wat voor soort markt zo'n recruiter nu eigenlijk werkt... hoe werken ze hier nu precies en wat voor mensen - met wat voor opleidingen - worden aangenomen in welke sector. Het is wel erg lekker dat ik er de tijd voor heb rustig rond te kijken! En gewoon toch maar die open sollicitatie naar Jameson sturen, toch? We zullen zien wat het gaat worden!
Naast regelmatig in Dublin rondlopen en afspreken met mensen die toevallig in Dublin zijn, ben ik regelmatig in Prosperous. Piepklein plaatsje waar weinig te doen is, maar wat een prima uitvalsbasis is. Het huis van Regina en Tommy is super, heerlijke tuin... alleen regent het zoveel dat het gras bijna niet te maaien is. Gras maaien, ook zoiets. Vroeger, toen er nog gezongen en gefloten werd in de straat, deden we dat met een klein handgrasmaaiertje. Mijn pap en mam doen dat ook nog steeds. Hier ging ik voor het eerst van m'n leven aan de slag met zo'n elektrisch ding; best leuk denk je dan, maar wat is zo'n enorm lang snoer irritant! Constant oppassen dat je niet over het snoer heen maait (geen zin in 220 V eerlijk gezegd) en dan het gevoel krijgen dat de buren je vierkant uitlachen.... Vandaag ben ik voor de tweede keer aan de slag gegaan met dat gras: het ziet er super uit al zeg ik het zelf! Een huis met tuin... veel bloemen... precies wat ik nodig heb als ik later groot ben! En verder geniet ik echt van het vrij zijn, probeer even niet zoveel te 'moeten'. Hectiek is heerlijk; dat komt snel genoeg weer. Vorige week woensdag arriveerde vriendlief Jos in Ierland om van de fantastische zomer te komen genieten. Geweldig hoe universeel klagen over het weer eigenlijk is... Als jullie nu echt denken dat er alleen in Nederland altijd over het weer wordt gepraat; vergeet het maar. Het is hier echt het onderwerp van de dag.. De natste zomer die ooit gemeten is... haha, en dat terwijl het hier toch altijd al regent (...) het kan dus nog erger! Maargoed, zoals jullie weten zeg ik altijd dat de zon hier iedere dag wel schijnt. Ik blijf nog steeds bij m'n standpunt en ook dat je hier goed kunt verbranden... Jos heeft dat aan den lijve ervaren. Insmeren? Welnee, dat hoeft echt niet... Het blijkt maar weer: niet alle Jossen worden 'natuurlijk' bruin.
Aangezien er vorige week een flinke lading cocaïne aanspoelde aan de West-Cork kust bij Clonakilty, leek het ons als rechtgeaarde Nederlanders een goed plan ons geluk eens te beproeven ;) Het schijnt dat de hele regio in de dagen voordat wij kwamen op stelten stond, want alle wegen langs de kust waren afgesloten. Wel verbazingwekkend dat zo'n bericht hier groot nieuws is en er in de Nederlandse pers met geen woord over wordt gerept; zo zie je maar waar kleine landjes groot in kunnen zijn, of zijn we er in Nederland al helemaal aan gewend! Alles wat hier gebeurt lijkt groter en vaak belangrijker dan in de rest van de wereld... Alle gekheid op een stokje: gelukkig waren alle wegen weer open en konden we genieten van een stukje Ierse kust waar je gewoon stil van wordt. Volgend jaar mei moet ik er gewoon weer naartoe om voorbijzwemmende walvissen te spotten!

De Nijmeegse Vierdaagse is inmiddels met minder dramatische temperaturen dan vorig jaar van start gegaan; een heel stel wandelaars die ik in Castlebar ontmoet heb lopen daar nu weer, bikkels! Hieronder een paar mooie foto's van het zuidwesten... geniet ervan en ik beloof bij deze: er volgt sneller een nieuw bericht!