Terwijl heel Europa geniet van koud en zonnig winterweer, vertrok ik afgelopen vrijdagmiddag samen met Alfred voor een kort weekendje naar Norwich. Nee, niet
omdat ik per sé de hoofdstad van East Anglia wilde bezoeken, maar wèl omdat ik graag Marcella ging opzoeken... voor de weloplettende lezer: Marcella was mijn sushi-maatje op het strand van Killiney in september 2007 :). Dit keer eens niet met Ryanair, maar wel met FlyBe, een voor mij nieuwe vliegtuigmaatschappij die claimt als enige een echt ecolabel te voeren en ze vinden dat ze heel groen vliegen. Ik heb nog geen definitief oordeel geveld, maar het klinkt mooi. Dit keer ook geen Boeing 737, maar wel een Bombardier Dash Q400. Voor de leken onder ons inclusief moi-même: da's dus een vliegtuig met propellers.. ze bestaan nog! En wat een geweldige keurige Engelse service, ik was helemaal onder de indruk van de vriendelijkheid en zorgzaamheid. En echt, ik kan het aanraden, geen felle gele advertenties in het vliegtuig; geen lawaaierige feestmuziek als je eerder aankomt, nee, gewoon lekker beschaafd!Goed, ik was weer eens op reis en nu dus eens niet naar Nederland. Je kunt je afvragen: word je dat op en neer vliegen niet zat? Valt mee, maar een andere bestemming dan Eindhoven was toch wel erg leuk. En die taxi's dan, ze rijden gewoon nog steeds in die maffe zwarte cabs rond daar in Engeland! En als je geluk hebt liggen er zelfs comfortabele bloemenkussentjes op je stoel - heerlijk truttig, en zo relaxed! En dat al allemaal voordat ik bij Marcella aan kwam. Het kon alleen maar leuker worden.
We hadden zulk ontzettend mooi weer dat we zaterdag de hele dag rond hebben gelopen door Norwich, een beetje fotootjes hebben lopen schieten en mooie plekjes hebben bekeken, koffie gedronken bij het o zo plaatselijke koffiecafé Starbucks en uiteindelijk toch wel zeer verkleumd een Belgisch restaurantje ingedoken zijn voor bitterballen (ja echt!), Jupiler zonder schuim en toch lekker (geen hoofdpijn nadien) en mosselen. 's Avonds een filmpje gepakt in een fantastische cinema; een waanzinnig oud gebouw met moderne tintjes. De dame achter de balie legde ons zeer zorgvuldig en vriendelijk uit welke plaatsen er nog vrij waren, presenteerde de zaalplattegrond en liet ons zelf de plaatsen kiezen... wow!
ik zou willen dat je dat bij popconcerten ook zo precies kunt aangeven, dan krijg je nog eens waar voor je met hard werken verdiende centjes. In Engeland zijn dat natuurlijk pennies... oeps, dat was ik even vergeten toen ik aan de dame achter de balie vroeg of ze misschien '10 cent' erbij wilde.... 'Eh, 10 pence? Yes please...' en ik voegde er met enigszins kleurende wangen mijn excuserende 'excuse me for my stupidity, I'm from the Eurozone' aan toe. We hebben de film "Juno" gezien, een uitermate grappige en van erg gave muziek voorziene film over een 16-jarige die zwanger blijkt na haar eerste keer 'making out'... aanrader!Na een dikke knuffel heb ik vanmiddag afscheid genomen van Marcella en heb een even zo relaxte reis terug naar Dublin gemaakt met de schatten van stewardessen.
Over 3,5 dag zal ik maar heel hard slikken als ik de knalblauwe Ryanair pakjes weer voorbij zie schieten... ach, ik ga ook voor iets heel belangrijks naar Nederland, want Jos neemt afscheid van vrienden en familie en om daarbij te zijn heb ik dat geel-blauwe toch iets minder gastvrije transport zeker wel over!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten