19 december 2008 - Belfast.
Na een kleine 3 uur rijden arriveerden we in Belfast voor het concert van Coldplay in de Odyssey. Jos had me verrast met kaartjes en we hadden er allebei super veel zin in - zeker omdat dit het eerste concert was waar we samen naar toegingen!
Bijna iedereen weet wel dat ik een zeer groot fan ben van U2, en nu we weten dat die op 2 maart 2009 hun nieuwe album uit gaan brengen, zijn de verwachtingen hoog gespannen hier in huize 14 Clanmoyle Road. Toch moet ik eerlijk toegeven dat Coldplay me heel positief verrast heeft. Wat zijn ze 'live' geweldig; het laatste album is in de studio heel goed geregisseerd en opgenomen... maar dan live... dan is het pas echte passie! En alsof ze de geweldige muziek uit hun mouw schudden... het overvalt je als een heftige onweersbui! De drummer slaat z'n hele kit aan diggelen - en het klinkt fantastisch!
Het begon allemaal met een Weense wals (dank je, Martin!) waarbij het publiek in Belfast bijzonder koeltjes bleef; in Nederland zou de tent met zulke André Rieu-achtige klanken helemaal afgebroken zijn door meezwierende mensen, maar hier was alles heel noordelijk (protestants) koeltjes - op een paar enthousiastelingen (inclusief 'us Dutchies')na... "Life in Technicolor" knalde van het podium af en we waren direct verkocht. Super sound in deze arena, en die stoeltjes die allemaal keurig netjes opgesteld waren hadden echt de zaal wel uitgegooid mogen worden! Ongelooflijk hoe 4 mannen het uit hun mouw schudden, alsof ze er totaal geen moeite voor hoeven te doen.
Bij 'Yellow' waaiden gele balonnen de zaal in... in het eenvoudige decor met 6 video-balonnen werd het een strakke - maar niet al te - geregisseerde show die genoeg ruimte liet voor spontaniteit... 
Als onderbreking renden de vier naar achter het stadion in, om vanuit de ring nog even akoestisch 'Green Eyes' weg te geven voor een zeer verrast publiek; wij stonden niet ver daaronder en gingen uit ons dak!
Helemaal in trance verlieten we het stadion; de storm die afgelopen vrijdagavond in Belfast werkelijk alles weg woei was gaan liggen en Belfast ademde rustiger na een super concert... Nog één pintje in 'The Apartment' en toen naar ons guesthouse gestiefeld, waar we in een diepe slaap verzonken vol Coldplay sound...Belfast is een waanzinnige stad en om eerlijk te zijn; je kunt heel goed merken dat de - degelijke - Engelse invloed hier z'n sporen heeft achtergelaten...
waanzinnige gebouwen en dat is toch wel iets anders dan Dublin, dat ook waanzinnig is, maar waar het toch allemaal iets 'minder' royal is... Geen klacht, maar wel een constatering die mij in ieder geval raakte. Super sfeervolle kerstmarkten en een stad die ondanks de Noord-Ierse miezer bruiste... het was bijna jammer om weg te rijden in het donker.
Noord-Ierland is momenteel financieel bijzonder aantrekkelijk voor ons - inwoners van de Republiek - aangezien de Britse Pond bijzonder laag staat en de BTW op drank en levensmiddelen veel lager is dan hier in de republiek... Ierland worstelt met de recessie en de regering is aan het dolen en koersloos aan het kerstreces begonnen - waar zal het heen gaan is de grote vraag! We zullen het zien; de klappen zullen gaan vallen in het nieuwe jaar, wanneer mensen merken dat het echt niet meer zo goed is als in de afgelopen 15 jaar; ik ben heel erg benieuwd hoe de mensen in dit prachtige land daarmee om zullen gaan... Om heel eerlijk te zijn ben ik zeer benieuwd naar hoe men het vol zal houden; Ierse humor ten spijt, het wordt geen gemakkelijke tijd.
Toch denk ik dat Coldplay een goed thema heeft neergezet: Viva la Vida! Geniet van de komende 2 weken en geniet van alle mooie dingen, niet alleen nu tijdens de kerstperiode, maar in heel 2009!Liefs,
Frederique
