Week 2 en 3 - een ander leven!

Time flies when you're having fun!! Het is alweer twee weken geleden dat ik een berichtje schreef op m'n blog. Leuke reacties! Tijd voor een update.
Aangezien ik slecht stil kan zitten, ben ik snel op zoek gegaan naar een baan. Hoe? Eerst het hele internet afgespeurd om een beetje een algemeen beeld te krijgen. Daarna ben ik gaan kijken naar banen waar je je talen voor nodig hebt en nu ben ik zover dat ik contact heb gelegd met twee recruiters die me als 'team leader' voor gaan stellen bij verschillende bedrijven. Een eerste sollicitatie heb ik gehad, voor een functie als recruiter. Dat was bij een van de recruiters die inmiddels voor mij op zoek zijn. Het voordeel daarvan bleek dat ik nu ongeveer weet wat die recruiters moeten doen en wat voor beloning ze krijgen als ze mij bij een bedrijf onder weten te brengen, da's handig. Zeker omdat ze je zo snel mogelijk voor zoveel mogelijk geld ergens neer willen zetten; even goed in de gaten houden dus wat ze me voorschotelen en niet overal 'ja' op zeggen. Altijd op je hoede blijven... (hè pap?) Vooraf niet zo bedacht, maar het voelt als een voordeeltje. Het was wel even raar om weer 'aan de andere kant' van de tafel te zitten bij m'n eerste sollicitatie; de afgelopen tijd was ik steeds degene die de gesprekken afnam en ja, ik had weer eens echt zenuwen. Hoewel het leuk is recruiter te zijn, heb ik besloten eerst eens beter te weten in wat voor soort markt zo'n recruiter nu eigenlijk werkt... hoe werken ze hier nu precies en wat voor mensen - met wat voor opleidingen - worden aangenomen in welke sector. Het is wel erg lekker dat ik er de tijd voor heb rustig rond te kijken! En gewoon toch maar die open sollicitatie naar Jameson sturen, toch? We zullen zien wat het gaat worden!
Naast regelmatig in Dublin rondlopen en afspreken met mensen die toevallig in Dublin zijn, ben ik regelmatig in Prosperous. Piepklein plaatsje waar weinig te doen is, maar wat een prima uitvalsbasis is. Het huis van Regina en Tommy is super, heerlijke tuin... alleen regent het zoveel dat het gras bijna niet te maaien is. Gras maaien, ook zoiets. Vroeger, toen er nog gezongen en gefloten werd in de straat, deden we dat met een klein handgrasmaaiertje. Mijn pap en mam doen dat ook nog steeds. Hier ging ik voor het eerst van m'n leven aan de slag met zo'n elektrisch ding; best leuk denk je dan, maar wat is zo'n enorm lang snoer irritant! Constant oppassen dat je niet over het snoer heen maait (geen zin in 220 V eerlijk gezegd) en dan het gevoel krijgen dat de buren je vierkant uitlachen.... Vandaag ben ik voor de tweede keer aan de slag gegaan met dat gras: het ziet er super uit al zeg ik het zelf! Een huis met tuin... veel bloemen... precies wat ik nodig heb als ik later groot ben! En verder geniet ik echt van het vrij zijn, probeer even niet zoveel te 'moeten'. Hectiek is heerlijk; dat komt snel genoeg weer. Vorige week woensdag arriveerde vriendlief Jos in Ierland om van de fantastische zomer te komen genieten. Geweldig hoe universeel klagen over het weer eigenlijk is... Als jullie nu echt denken dat er alleen in Nederland altijd over het weer wordt gepraat; vergeet het maar. Het is hier echt het onderwerp van de dag.. De natste zomer die ooit gemeten is... haha, en dat terwijl het hier toch altijd al regent (...) het kan dus nog erger! Maargoed, zoals jullie weten zeg ik altijd dat de zon hier iedere dag wel schijnt. Ik blijf nog steeds bij m'n standpunt en ook dat je hier goed kunt verbranden... Jos heeft dat aan den lijve ervaren. Insmeren? Welnee, dat hoeft echt niet... Het blijkt maar weer: niet alle Jossen worden 'natuurlijk' bruin.
Aangezien er vorige week een flinke lading cocaïne aanspoelde aan de West-Cork kust bij Clonakilty, leek het ons als rechtgeaarde Nederlanders een goed plan ons geluk eens te beproeven ;) Het schijnt dat de hele regio in de dagen voordat wij kwamen op stelten stond, want alle wegen langs de kust waren afgesloten. Wel verbazingwekkend dat zo'n bericht hier groot nieuws is en er in de Nederlandse pers met geen woord over wordt gerept; zo zie je maar waar kleine landjes groot in kunnen zijn, of zijn we er in Nederland al helemaal aan gewend! Alles wat hier gebeurt lijkt groter en vaak belangrijker dan in de rest van de wereld... Alle gekheid op een stokje: gelukkig waren alle wegen weer open en konden we genieten van een stukje Ierse kust waar je gewoon stil van wordt. Volgend jaar mei moet ik er gewoon weer naartoe om voorbijzwemmende walvissen te spotten!

De Nijmeegse Vierdaagse is inmiddels met minder dramatische temperaturen dan vorig jaar van start gegaan; een heel stel wandelaars die ik in Castlebar ontmoet heb lopen daar nu weer, bikkels! Hieronder een paar mooie foto's van het zuidwesten... geniet ervan en ik beloof bij deze: er volgt sneller een nieuw bericht!